در سازههای فولادی از سختی کاهش یافته فقط بایستی برای تعیین مقاومتهای مورد نیاز اعضا استفاده نمود و در کنترل جابجایی، دوره تناب و کنترل خیز اجزا نبایستی از آن استفاده شود.
در سازههای بتنی برای تعیین دوره تناوب بایستی از سختی کاهش نیافته اعضا استفاده نمود. به این منظور ضریب سختی تیرها و ستونها 1.5 برابر شده به ترتیب برای تیرها و ستونها و دیوارها از ضرایب 0.5 و 1.0 و 1.0 استفاده میشود. ضریب 0.5 برای در نظر گرفتن اثر ترک خوردگی تحت بارهای سرویس است. این مورد در بند 3-3-3-3 استاندارد 2800 گفته شده است. طبق بند 3-5-5 استاندارد 2800 برای کنترل جابجایی این سازهها بایستی از ضرایب ترک خوردگی 0.35 و 0.7 برای تیرها و ستونها و 0.35 یا 0.7 برای دیوارها (بسته به میزان ترک خوردگی آنها) استففاده نمود.