مزایای روش طراحی براساس عملکرد

مزایای روش طراحی براساس عملکرد سازه ها
مسایل و مشکلات چندی در روشهای طراحی براساس نیرو و کنترل تغییر مکان (روشهای رایج تاکنون) وجــود دارد که در روش طراحی براساس عملکرد تلاش گردیده تا مرتفع شوند. بعضی از این معضلات عبارتند از :
الف- استفاده از ضرایب کاهش نیرو و یا ضرایب شکل پذیری در طراحی سازهها منجر به ریسک یا خطرپذیـری غـیریکنواخت در آنها میگردد. از این روی شکلپذیری فاکتور ضعیفی جهت نشان دادن پتانسیل خرابی خواهد بود. به عبارت روشنتر اگر دو ساختمان متفاوت، براساس آیین نامهای واحد و با ضرایب کاهش نیرو و یا ضرایب شکل پذیری یکسان طراحی گردنــد ممکـن است تحت اثر زمین لرزهای مشخص، سطوح خرابی نامشابهی را نتیجه دهند که بنظر میرسد ایــن امـر بـا فلسـفه طیـف طـرح براساس ریسک یکنواخت سازگار نباشد.
ب- در اکثر ساختمانها (بخصوص در ساختمانهای فولادی بلند) محدودیتهای تغییر مکان نسبی طبقات، براساس مقـادیر واقعـی سختی و تغییر مکانهای شبیهسازی شده از تحلیلهای خطی و دستورالعملهای آیین نامه، در طرح لرزهای حاکم خواهد بود. این امر علاوه بر مساله عدم قطعیت در تعیین تغییر مکانهای نهایی، بر پیچیدگی طراحی نیز خواهد افزود چرا که فرآیند طراحی را به یک روند مسلسل وار و تکرارشونده تبدیل مینماید یعنی تکرار عملیات طراحی براساس نیرو و کنترل تغییر مکانها.
ج- محققان براین امر اتفاق نظر دارند که مساله خرابی برای یک عضو سازهای وابسته به کرنش و برای یــک عضـو غیرسـازهای مبتنی برتغییر مکانهای نسبی است. واضح است که در طراحی براساس نیرو، هیچ رابطهای بین مقاومت و خرابی وجود ندارد.