در نرم افزار ETABS برای در نظر گرفتن آثار مرتبه دوم (P-D) می توان به دو صورت زیر عمل نمود:
1- با استفاده از روش تحلیل خطی (روش متداول):
در این روش نرم افزار ETABS قادر به انجام تحلیل های مرتبه دوم برای کلیۀ ترکیبات بارگذاری نبوده و این نرم افزار برای در نظر گرفتن آثار مرتبه دوم، از روش محافظه کارانۀ پیش بینی شده در آن استفاده می کند (استفاده از بزرگترین ضرایب بار مرده و زنده که در کنار بارهای جانبی حضور دارند و سپس تحلیل مرتبه دوم بر اساس این ضرایب بار)؛ مگر آنکه کاربر به تعداد ترکیبات مختلف بارگذاری، فایل تحلیلی ایجاد نموده و در این فایل های تحلیلی برای در نظر گرفتن آثار مرتبه دوم (P-D) از ضرایب مربوط به این ترکیب بارگذاری استفاده نماید. بدیهی است که روش ایجاد فایل های متعدد، بسیار زمان بر بوده و غیر قابل توصیه است. در نکتۀ چهارم یادداست شماره 7، منظور بنده اشاره به روش تحلیل خطی (روش متداول) بود و نه روش تحلیل غیر خطی.
2- با استفاده از روش تحلیل غیر خطی:
در این روش نه تنها در نظر گرفتن آثار غیر خطی مرتبه دوم (P-D)، بلکه در نظر گرفتن آثار غیر خطی مصالح نیز امکان پذیر است. در این روش، برای در نظر گرفتن آثار مرتبه دوم، کاربر باید برای هر ترکیب بارگذاری، یک حالت بارگذاری (Load Case) غیر خطی تعریف نموده و در هر یک از این حالت های بارگذاری غیر خطی، پس از فعال نمودن گزینۀ P-D، از ضرایب بار مربوط به این ترکیب بارگذاری استفاده نماید. بدیهی است که در این روش با توجه به تنوع بسیار زیاد ترکیبات بارگذاری در کاربردهای عملی، زمان تحلیل سازه بسیار بسیار افزایش خواهد یافت. زیرا در این روش نرم افزار باید به تعداد ترکیبات بارگذاری تحلیل مرتبه دوم انجام دهد، در حالی که در روش محافظه کارانۀ پیش بینی شده در تحلیل های خطی، نرم افزار فقط براساس ضرایب تعریف شده در گزینۀ P-D تحلیل مرتبه دوم انجام می دهد.
با توجه به اینکه در کاربردهای عملی استفاده از روش غیر خطی بسیار زمان بر بوده و عملاً تاثیر قابل توجهی در نتایج مرتبه دوم (P-D) ندارد، از این رو از نظر بنده برای سازه های ساختمانی، در نرم افزار ETABS استفاده از روش محافظه کارانۀ پیش بینی شده در تحلیل های خطی برای در نظر گرفتن آثار P-D، مناسب بوده و قابل توصیه است.
