نکاتی در مورد ضریب_نامعینی سازه
استفاده از سیستم قاب_خمشی (بتنی یا فولادی ) با توجه به مشارکت اکثریت اجزاء سازه در تحمل بارهای جانبی باعث افزایش درجه نامعینی سازه و کفایت استفاده از ضریب نامعینی یک در اکثر موارد میشود.
ایجاد نظم در پلان سازه و افزایش تعداد دهانه های مهاربندی یا افزایش طول و تعداد دهانه های دیوار برشی میتواند به ایجاد درجه نامعینی بالاتر سازه کمک کرده و استفاده از ضریب نامعینی یک را توجیه نماید. برای تامین نامعینی بیشتر استفاده از مهاربندهای ضربدری ( X ) نسبت به مهاربندهای قطری ارجحیت دارد.
در صورت استفاده از دیوارهای برشی با نسبت طول به ارتفاع طبقه بالاتر از یک به نظر میرسد که با توجه به ضوابط جدول 3-2 آیین نامه 2800 و ضوابط آیین نامه ASCE با شرط عدم وجود نامنظمی پیچشی شدید، اعمال ضریب نامعینی برابر یک برای سازه کافی باشد.
در صورتی که سازه در یک جهت شرایط جدول 3-2 آیین نامه 2800 را تامین نماید؛ اما در جهت متعامد این شرایط را تامین ننماید به نظر میرسد که با توجه به متن راهنمای آیین نامه ASCE7-10 اعمال ضریب نامعینی فقط برای همان جهتی که ضوابط جدول فوق را تامین نکرده است، کافی باشد؛ البته در این مورد در آیین نامه 2800 صراحتی وجود ندارد.
برای بررسی شرایط جدول 3-2 آیین نامه 2800 باید در یک فایل جداگانه در دو حالت، شرایط مورد اشاره در این جدول را بررسی کرد. در حالت اول یکی از اجزای مقاوم جانبی مورد اشاره این جدول را به گونه ای انتخاب و حذف میکنیم که بر نامنظمی پیچشی سازه بیشتر از بقیه اعضا (در صورت حذف) بیفزاید و در حالت دوم عضوی را حذف میکنیم که بیشترین مقاومت جانبی را داشته باشد. این موضوع باید برای طبقاتی که برشی بیشتر از 35 درصد نیروی جانبی طبقه دارند تکرار و کنترل شود و یا برای طبقه ای که شرایط بحرانیتری دارد انجام شود.
اعمال ضریب نامعینی شامل اثر پی_دلتا نمیشود. برای اعمال این موضوع با مقداری تقریب میتوان در معرفی ترکیب بار P-Delta ضرایب بارهای مرده و زنده را بر ضریب نامعینی تقسیم و اعمال نمود. چشمپوشی از این موضوع البته در جهت اطمینان است.
برگرفته از کانال مهندس احمدرضا جعفری
