زمان تناوب سازه جهت کنترل دریفت

زمان تناوب سازه جهت کنترل دریفت

نحوی استخراج زمان_تناوب از ETABS برای محاسبه دوباره ضریب زلزله جهت کنترل دریفت یا مقایسه با زمان_تناوب_تجربی

 

ابتدا باید توجه داشت که فایل محاسبه زمان تناوب باید تنظیمات خاص خود را داشته باشد. به طور مثال اگر سازه فولادی است و از روش Direct_Analysis برای تحلیل سازه استفاده شده است ، باید در تنظیمات طراحی سازه در قسمت Stiffness Reduction Factor گزینه No modification انتخاب شود تا سختی سازه کاهش نیابد. کاهش سختی سازه باعث افزایش زمان تناوب شده و افزایش زمان تناوب باعث کاهش نیروی زلزله میشود که خلاف اطمینان است.

در مورد سازه های شامل دیوار_برشی نیز باید ضریب_ترک_خوردگی دیوار برابر ۱ در نظر گرفته شود. در مورد تیرها و ستون ها در ساختمان های بتن آرمه نیز این ضرایب به ترتیب ۰٫۵ و ۱ باید در نظر گرفته شود. برای سازه های دال نیز به نظر میرسد که سختی دال باید مطابق شرایط بهره برداری تنظیم گردد. به طور مثال برای دال های تخت ، ضریب ترک خوردگی به نظر میرسد که نباید کمتر از ۰٫۲۵ لحاظ گردد و بنا بر برخی نظرات باید در ضریب ۱٫۴ نیز ضرب گردد.

 

بعد از تنظیم موارد فوق سازه آنالیز میگردد. بعد از اتمام آنالیز با مراجعه به قسمت Disply/Show Table و جدول Results/Modal Results/Modal Participation Mass Ratios میتوان زمان های تناوب سازه در مودهای مختلف را مشاهده نمود. باید توجه نمود که هر زمان تناوب مربوط به یکی از مودهای نوسان است. هر مود نوسان میتواند در یکی از جهت های X یا Y و یا دوران حول محور Z اثر بیشتری داشته باشد و برای آن جهت در نظر گرفته شود. بر اساس عدد درج شده برای مقادیر Ux , Uy و Rz که میتواند بین ۰ تا ۱ متغیر باشد و اینکه کدام عدد بزرگتر است میتوان تصمیم گرفت که آن مود نوسان در کدام راستا اثر بیشتری دارد و زمان تناوب آن مود را برای محاسبه ضریب زلزله کدام جهت در نظر گرفت.
منبع: @jafariar

۴۶۸×۶۰ content ad

مطالب مرتبط: